Krem do rąk- BeBeauty

Witam Was w maju! Nie było mnie tu zdecydowanie za długo i mam z tego powodu wyrzuty sumienia. Jak wiecie, miałam zapalenie tchawicy. Męczyło mnie przez dwa tygodnie i jeszcze jestem trochę obolała po kaszlu. Przyczyniła się do tego pani doktor, na początku dała mi za słabe leki, które inny lekarz później wyśmiał i stwierdził, że nie miały prawa mi pomóc. Ta cała sytuacja ogromnie mnie wkurzyła, ale nie będę narzekać, bo już jest po sprawie. Później jakoś nie miałam weny, chyba nawet trochę wyszłam z wprawy. Dziś mam dla Was recenzję kremu do rąk z kolagenem morskim z BeBeauty.

Od producenta/ Skład:

Będąc w Biedronce, wzięłam ten krem zupełnie przez przypadek. Produkt pachnie pięknie, tak jak pudrowe, pomarańczowe cukierki. Jest świetny na co dzień. Wchłania się bardzo szybko, za co ma u mnie ogromnego plusa. Nawilżenie nie jest tak dobre, jak w przypadku kremu z Garniera, ale źle nie jest.  Najbardziej denerwuje mnie opakowanie. Niby pompka jest i wszystko powinno być fajnie. Ona sama w sobie nie działa, muszę ścisnąć tę tubkę, aby cokolwiek z niej wyszło. Generalnie nie jest to krem, po który sięgnę ponownie, ale nie żałuję jego zakupy. Za 30 ml płacimy ok. 5 zł.

Jakie są Wasze ulubione kremy do rąk? 

"Chin Up, Son"

 

Balsam do ust Tisane

Nawet nie zauważyłam, kiedy minął ten tydzień. Przez ostatnie dni sporo się działo i niestety nie znalazłam czasu, aby coś napisać. Po za tym mam zapalenie tchawicy, które na szczęście powoli przechodzi. W ulubieńcach zapowiadałam Wam recenzję balsamu do ust Tisane i dziś wywiążę się z tej obietnicy.

Od producenta:

Skład:

Lubię próbować nowe rzeczy, ale to jest mój numer jeden wśród produktów do ust. Balsam ma zbitą konsystencję, jak jest zimno to staje się bardziej twardy i analogicznie przy większych temperaturach mięknie, mimo tego rozprowadzenie go na ustach nie stanowi żadnego problemu. Jego kolor jest taki sam jak świeca robiona z naturalnego wosku pszczelego (co nie jest zaskoczeniem patrząc na skład), ale oczywiście na ustach jest bezbarwny. Jeśli chodzi o zapach to bardzo go lubię. Za nic nie potrafię Wam go opisać, ale jest delikatny, słodkawy, a po nałożeniu na usta szybko się ulatnia, co dla mnie jest plusem. Teraz czas na najważniejsze, czyli działanie. Sprawdza się świetnie, usta są nawilżone i wygładzone. Jak na balsam to produkt dość długo zostaje na ustach, co jest dodatkową zaletą i sprawia, że jest on bardzo wydajny, Jedną rzeczą, do której mogę się przyczepić to opakowanie, bo nie lubię słoiczków. Chociaż w tym przypadku mogę zrobić wyjątek. Wiem, że dostępna jest wersja w sztyfcie, ale różni się składem od tej i nie jestem pewna czy jej działanie będzie takie samo. Na razie pozostanę przy słoiczku. Za 4,7 g płacimy ok. 10 zł. ;)

  Jakie są Wasze ulubione produkty z tej kategorii?

"Hello"

Green Pharmacy- Szampon (Nagietek lekarski)

Jednym z moich największych włosowych problemów jest ich przetłuszczanie. Przetestowałam sporo szamponów przeznaczonych do tego rodzaju włosów, ale żaden mi nie pomógł, jednak wciąż mam nadzieję. Przez długi czas myłam włosy codziennie, co jest strasznie męczące. Aktualnie próbuję je przyzwyczaić do mycia co drugi dzień, na razie z marnym skutkiem. Jeśli macie jakieś sposoby na walkę z przetłuszczającymi się włosami to będę bardzo wdzięczna za rady. Dzisiaj mam dla Was recenzję szamponu do włosów przetłuszczających się z Green Pharmacy. Wspomnę, że to pierwszy produkt z tej firmy jaki miałam okazję używać.

Od producenta/Skład:

Najgorzej pisze się na temat kosmetyków, które są nijakie. Sam design opakowania bardzo mi się podoba, po za tym zarówno butelka, jak i opakowanie są praktyczne. Szampon ma odpowiednią konsystencję i jest raczej wydajny. Pachnie delikatnie, przyjemnie, a zapach szybko się ulatnia. Całkiem fajnie się pieni i nie plącze włosów. Generalnie robi to co ma robić, czyli oczyszcza włosy i na tym koniec. Nie zapobiega pojawianiu się łupieżu, który sporadycznie do mnie wraca. Właściwie na tym mogę skończyć, bo nie ma sensu rozpisywać się na jego temat. Nie mogę powiedzieć, że zawiodłam się na tym produkcie, ale raczej nie sięgnę po niego ponownie. Za 350 ml płacimy ok. 7 zł. :)

Używaliście tego szamponu lub innych wersji? Co sądzicie?

 "Afraid"

Ulubieńcy marca

Na wstępie chciałam Wam życzyć wesołych i rodzinnych świąt. ;)

Przyszedł czas na ulubieńców marca. Ten miesiąc z jednej strony był długi i męczący, ale z drugiej nawet nie zauważyłam, a już się skończył.

Zacznijmy od muzyki, bo w tym miesiącu najczęściej słuchałam trzech zespołów: The Neighboruhood, Video i Manchester.

Jest też pewna gra, która mnie całkowicie wciągnęła, jest nią 94%. Uwielbiam ją, tak jak pisałam bardzo wciąga, a po za tym możemy ćwiczyć angielskie słownictwo. Znajdziecie ją  w sklepie play.

W tym miesiącu nie przeczytałam wielu książek. Nie miałam za bardzo kiedy, a po za tym musiałam czytać lektury ("Lalkę"- już skończona; "Ojciec Goriot"- nie skończę :P). Tak czy inaczej kilka "normalnych" pozycji się znalazło, a na miano ulubieńca zasługuje "Z tobą się nie nudzę", czyli druga część "Nie dajesz mi spać" autorstwa Alice Clayton. Dość długo na nią czekałam. To nie jest gatunek, który często czytam, ale raz na jakiś czas coś się znajdzie. Obie te książki są świetne i płakałam na nich ze śmiechu. Są dość krótkie i napisane lekkim językiem. Idealne pozycje na odstresowanie i odpoczynek.

Od kilku dni mam nowy telefon. Moją Xperie J zamieniłam na E4. Na razie jestem z niej zadowolona, ale wciąż nie mogę przyzwyczaić się do jej rozmiaru.

W ulubieńcach nie mogło zabraknąć kosmetyków. Moje serce skradł lakier z Gosha nr 540 Ocean- ideał. Więcej napiszę wkrótce.

Wróciłam również to jednego z najlepszych balsamów do ust, czyli Tisane. Myślę, że o nim też napiszę więcej, bo zdecydowanie zasługuje na osobny post.

W marcu zamówiłam darmową próbkę perfum YODYEMA. Nie spodziewałam się, że w ogóle przyjdzie, a już tym bardziej tak szybko. Muszę Wam powiedzieć, że udało mi się trafić na całkiem fajny zapach.

Jestem ciekawa jacy są Wasi ulubieńcy marca? ;)

Dwa lata :)

Na początek Wam trochę ponarzekam, a czemu nie. Dzisiaj jest 1 kwietnia- to na pewno wiecie. Na szczęście nikt nie zrobił mi żadnego żartu. Bardzo łatwo daje się nabrać i wkręcić (a Wy daliście się wkręcić?), więc jest dobrze, ale to nie ważne. Wychodzę sobie z kąpieli, patrzę przez okno i co widzę? Śnieżycę! Jeszcze gdybym mieszkała w górach to może bym zrozumiała, ale tak nie jest. Śnieg w kwietniu i to po raz kolejny w ciągu ostatnich dni- porażka. Mam nadzieję, że w nocy go nie dopada, a ten co jest roztopi się.

Dzisiaj jest dla mnie ważny dzień, gdyż dokładnie dwa lata temu powstał ten blog. Strasznie dziwnie się czuję, kiedy o tym myślę.  Uświadomiłam sobie ile to jest czasu i jak wiele się zmieniło od tamtej pory. Wchodzę tu prawie codziennie, a pisanie bloga stało się moją pasją. Doskonale zdaję sobie sprawę z tego, że mogłabym to robić lepiej, regularniej, ale niestety nie mam na to czasu. Jeśli już mam to jestem wykończona i  nie potrafiłabym sklecić porządnego zdania, a tym bardziej całego posta. Mimo tych wszystkich kryzysów, które szczęśliwie zwalczyłam wciąż tu jestem i nie mam zamiaru nic zmieniać. To jest niesamowite uczucie, kiedy widzę, że jesteście i zostawiacie komentarze. Ostatnio kilka razy ich liczba pod kilkoma postami przekroczyła magiczną 50, a nawet 60. To jest dla mnie jakaś abstrakcja, ale naprawdę cieszę się z tego powodu. Im więcej Was jest tym bardziej chcę robić to co robię i stale się rozwijać.

Wcześniej nie wierzyłam w słowa blogerów, że  rosnąca liczba czytelników bardziej motywuje do pracy. Podchodziłam do nich z dystansem i uważałam za trochę naciągane. Teraz co raz bardziej je rozumiem i utożsamiam się z nimi, gdyż to naprawdę pomaga. Momentami jest mi najzwyczajniej w świecie głupio, że nic nie piszę, zostawiam Was i bloga samego sobie. Wtedy spinam się i staram dodawać coś nowego.

Teraz czas na trochę statystyk. Przez dwa lata: 

• pojawiło się 176 postów; 
• weszło tu 28 826 osób (znalazło się kilka osób z dość nietypowych miejsc, których się nie spodziewałam, np. Hongkong, Belgia, Rumunia, a nawet Rosja);
• do grona obserwatorów dołączyło 277 osób;
• dodano 4021 komentarzy;
• najczęściej wyświetlanym postem był ten o żelu-peelingu z Biedronki
• najczęściej komentowanym postem był ten o nowościach stycznia (aż 67 komentarzy -wow!)

Wiem, że dla niektórych są to małe liczby biorąc pod uwagę dwa lata. Dla mnie jednak jest zupełnie na odwrót i jestem zaskoczona, że tak wyglądają. Wiem jak prowadzę bloga i jakie "błędy" popełniam, miałam również kilka przerw. Tak czy inaczej ja jestem z siebie bardzo dumna. :)

Chciałam napisać jeszcze kilka słów o ankiecie, którą niedawno przeprowadzałam.  Wzięło w niej udział 27 osób. Bardzo Wam dziękuję. Nie będę robić dokładnego podsumowania. Najbardziej podobają się Wam recenzje kosmetyków, nowości zakupowe, ulubieńcy oraz mixy zdjęć. Te trzy ostatnie rodzaje postów pojawiają się rzadko, prawie w ogóle, ale poprawię się (a przynajmniej się postaram). Właściwie to ten post miał być ulubieńcami marca połączonymi z podsumowaniem tych dwóch lat, ale już widzę, że za bardzo się rozpisałam. Na blogu brakuje Wam wcześniej wspomnianych mixów zdjęć czy nowości, ale również takich zwykłych, codziennych postów z przemyśleniami. Chciałabym je dodawać, ale jakoś zawsze uważałam, że cieszą się małą popularnością i raczej Wam się nie podobają. Po za tym częstotliwość pojawiania się postów (staram się pisać co trzy dni, ale nie zawsze wychodzi) ich długość orz wygląd bloga są okej.  Dziękuję również za miłe słowa, które pozostawiliście. Ten post jest zdecydowanie dłuższy niż planowałam, więc na tym zakończę.

Bardzo się cieszę, że jesteście ze mną już dwa lata. Naprawdę dziękuję i ogromnie doceniam Waszą obecność. :*

"You're Beatiful"

Biały Jeleń- hipoalergiczny żel do mycia twarzy z aloesem i ogórkiem

Kiedy słyszę nazwę "Biały Jeleń" to od razu mam przed oczami kostkę szarego mydła. Myślę, że to się nie zmieni, ale ostatnio kosmetyki tej firmy stały się dość popularne. Nie powiem, bo byłam bardzo ciekawa jak owe produkty się sprawują. Potrzebowałam jakiegoś delikatnego żelu do mycia twarzy na rano i tak trafiłam na hipoalergiczny żel do mycia twarzy z aloesem i ogórkiem.

 Od producenta, skład:

Żel zamknięty jest w zwykłej plastikowej butelce z zamknięciem, jakie spotykamy np. przy płynach micelarnych z Biedronki. Podoba mi się takie rozwiązanie, ale w tym przypadku trochę się zacina. Żel sprawdza się całkiem fajnie. Nie uczula, nie podrażnia, oczyszcza, nie robi nic szczególnego, ale również nie zrobił mi krzywdy. Dobrze sprawdza się jako produkt do porannej pielęgnacji, bo jest delikatny.  Ma bardzo łagodny i przyjemny zapach. Kiedy powąchałam go pierwszy raz skojarzył mi się z mydłami, jakie można spotkać w łazienkach publicznych np. na dworcach. Najdziwniejszą rzeczą w tym żelu jest jego konsystencja. Mogę ją porównać do galaretki, no taki glutek- to słowo najlepiej ją oddaje. Trochę mi to przeszkadza, ale można się przemęczyć. Żel słabo się pieni. Produkt jest dość wydajny, ale ja używam go raz dziennie. Za 200 ml płacimy ok 6 zł.

Co sądzicie o tym produkcie? Mieliście inne kosmetyki tej firmy?

"People keep talking"

Co by było gdyby...?

W ankiecie wyszło, że za mało jest takich postów codziennych czy z moimi przemyśleniami. Mi również czegoś takiego brakowało. Ostatnio mam częste rozkminy, mam wrażenie, że stanowczo za dużo myślę. Próbuję odpowiedzieć sobie na najgorsze z możliwych  pytań, a mianowicie: Co by było gdyby…? Doskonale wiem, że to marnowanie czasu, że nie warto wracać do przeszłości, ale i tak robię swoje.

Trudno mi pozostawić, pogodzić się z niektórymi sprawami. Czasem sama sobie sprawiam ból niepotrzebnie rozpamiętując je i zadając te przeklęte pytania, co byłoby gdybym się o czymś nie dowiedziała, gdybym zareagowała inaczej, gdybym się poddała? Najgorsze jest, że nie da się znaleźć jednoznacznej odpowiedzi. Z jednej strony mogłabym się nie zadręczać, ale z drugiej byłoby zupełnie inaczej. Niesamowite jest to, jak wszystko jest ze sobą powiązane. Wystarczyłoby zmienić jedną, drobną rzecz w przeszłości, a nasze życie mogłoby wyglądać zupełnie inaczej. Od każdej decyzji zależy to jacy możemy się stać. Na co dzień nie do końca zdajemy sobie z tego sprawę. Wyobraźcie sobie taką sytuację: Wracacie do domu i wybieracie inną drogę niż zawsze. Jest ona krótsza, ale prowadzi przez „gorsze” osiedle, co sprawia że teoretycznie jest mniej bezpieczna. Oczywiście nie zwracacie na to uwagi, bo najważniejsze jest to, aby szybko dotrzeć do domu. Niestety na tym osiedlu ktoś was napada, a to może skończyć się tragicznie. To wszystko jest skutkiem tej jednej, błahej decyzji. To może jest dość brutalny przykład, ale idealnie obrazuje co mam na myśli. Oczywiście ma to też drugą, bardziej pozytywną stronę. Gdybym nie założyła bloga to jego prowadzenie nie stałoby się moją pasją. Gdybym w 6 klasie nie przeczytała „Zmierzchu” to może do dzisiaj nie czytałabym książek. Gdybym po raz pierwszy nie usłyszała piosenki „Radioactive” to może wciąż słuchałabym rapu (tak, miałam taki epizod w gimnazjum). ;)

"I won't give up"

Playboy- Play It Rock

Jak tam początek tygodnia? Kiedy myślę o najbliższych dniach to odechciewa mi się wszystkiego. Do 24 mam codziennie coś, jakiś test, konkurs czy lektury. Jedynym pocieszeniem jest fakt, że już powoli robi się wiosna. Dopiero niedawno uświadomiłam sobie, że nie pisałam Wam o moim ulubionym zapachu, czyli wodzie toaletowej Playboy- Play It Rock.

Po prostu kocham ten zapach i od jakiś dwóch lat jeszcze mi się nie znudził. Był to mój prezent na święta. W zestawie była woda toaletowa i dezodorant perfumowany. Jestem zawiedziona, że dezodorant pachnie kompletnie inaczej, nie tak pięknie. Aktualnie kończę drugie opakowanie, a w kolejce czeka następne (znów prezent na te święta). Mojej mamie idealnie udało się trafić.

Nuty zapachowe:
nuta głowy: czerwona pomarańcza, kandyzowane jabłka, szafran
nuta serca: frangipani, passiflora, kwiat pomarańczy
nuta bazy : heban, paczula, bób tonka

Lubię słodkie zapachy i ten zdecydowanie do takich należy, ale nie do końca. Jest dość intensywny, ale nie mdły ani duszący. Z rockiem to mi się nie kojarzy, może takim alternatywnym. Według mnie jest idealny na co dzień, utrzymuje się długo. Jeśli chodzi o buteleczkę to jest odrobinę kiczowata (mam na myśli nakrętkę). Jak widzicie mój "opis" zapachu jest nieudolny, ale nie potrafię ich opisywać. Niektórzy potrafią wyczuwać poszczególne nuty zapachowe. Niestety nie nabyłam tej umiejętności, a zapach postrzegam jako całość.

Jeśli będziecie miały okazję to powąchajcie ten zapach, bo dla mnie jest idealny. Po za tym jakość jest naprawdę dobra. Fakt, że nie mam porównania z perfumami z wyższej półki cenowej, ale ten produkt spełnia moje oczekiwania. Nie znam innych zapachów Playboya chociaż przy okazji chętnie je poznam. Za 50 ml/ ok. 60 zł. (Po prawej 30 ml z zestawu, po lewej 50 ml kupione normalnie)

 
Znacie zapachy Playboya? Jakie są Wasze ulubione zapachy?

"Dobrze, że jesteś"

Zapraszam do wypełnienia blogowej ankiety. :)

ANKIETA

Już od dawna chodziłam z zamiarem przeprowadzenia ankiety dla czytelników. Uważam, że jest to świetna rzecz, która może być bardzo pomocna w dalszej pracy nad blogiem. Będę bardzo wdzięczna za jej wypełnienie. Myślę, że pojawi się również jakieś podsumowanie za 2 tygodnie.Tak w ogóle to pierwszy raz używam formularzu google i mam nadzieję, że niczego nie popsuję. :D


Dziękuję za wypełnienie ankiety, a żeby nie było tak pusto jako bonus dodam zdjęcia mojego pierwszego (i jednego z niewielu) zdobienia wykonanego z pomocą taśemki do zdobień, które na swoją blogową premierę czekało od sierpnia. W związku z tym, że powoli zbliża się wiosna to na moich paznokciach częściej będzie gościło coś innego niż zwykły lakier. ;)

"Ghost"

"50 twarzy Greya"

Wiem, że na ten temat przewijał się już wiele razy i dla niektórych może on być już nudny. Dość długo zastanawiałam się czy w ogóle o tym pisać, ale postanowiłam podzielić się z Wami moją opinią na temat słynnych „50 twarzy Greya”. Całą trylogię przeczytałam rok temu, nawet trochę ponad. Dosłownie przed chwilą obejrzałam ekranizację pierwszej części. (post napisałam ponad tydzień temu) Książki przeczytałam jeszcze przed rozpoczęciem się tego całego fenomenu. Nie będę się dokładnie rozpisywać o każdej z nich, bo to bez sensu.

Zarówno „50 twarzy Greya”, jak i kontynuacje podobały mi się. Faktem jest, że nie należą do literatury najwyższych lotów. Po za tym romanse (myślę, że mogę to uznać za przedstawiciela tego gatunku) nie są moim ulubionym rodzajem książek i nie czytam ich często. Ta historia mnie wciągnęła na tyle, że dość szybko przebrnęłam przez trzy tomy. Postać Christiana jest ciekawie zbudowana i cała jego historia stanowi dobre uzupełnienie całości. Anastasia to typowa bohaterka takich książek, nie zdobyła mojej sympatii. Książki nie są najgorsze.

Ciekawym zjawiskiem jest ten cały fenomen. W moim otoczeniu jest bardzo widoczny. Nim się obejrzałam to dobra połowa mojej klasy nagle zaczęła czytać Greya. Jakby się nad tym zastanowić to tego typu historie łatwo sprzedać, wiecie z jednej strony bogaty, przystojny i nad wyraz pewny siebie bohater, a z drugiej nieśmiała, młoda dziewczyna, która się w nim zakochuje. To jest typowy scenariusz romansów, czasem tylko różnią się pewne cechy- w jednej brakuje jego bogactwa, w innej jej nieśmiałości,  w jeszcze innej on jest wampirem (nie uważam, że Grey jest podobny do „Zmierzchu, ale musiałam dodać ten przykład) Mnie raczej męczą takie książki, ale czasem mam ochotę na coś lżejszego. Wracając do tematu, autorka dodała dodatkowy wątek związany z seksem, a dokładniej BDSM (wikipedia zawsze pomoże ;P) i sukces jest murowany. Wiele osób z mojego otoczenia zaczęło więcej czytać. Myślę, że każdy ma jedną książkę, od której zaczął tak "na poważnie" czytać, a może się mylę.. Tak czy inaczej u mnie to był „Zmierzch”- jakoś w 6 klasie. U nich jest to „50 twarzy Greya”. Patrząc na to wszystko z tej strony to cieszę się, że coś takiego powstało. Ludzie zdecydowanie za mało czytają, a jeśli ta książka ma ich popchnąć w tym kierunku to ja jestem za.

Czytałam sporo opinii na temat tej książki/filmu i niektóre porównania mnie naprawdę zaskoczyły. Jednym z nich jest „Zmierzch”- muszę przyznać, że jakieś elementy wspólne są, ale nie można tych książek porównywać. Generalnie nie jestem zwolenniczką porównywania jakichkolwiek powieści, bo każda jest inna, napisana przez innego autora, który chciał stworzyć zupełnie inny świat. Czytałam też, że utrwala wizerunek przewagi mężczyzn nad kobietami, a nawet nakłania do prostytucji. Jeśli ktoś tak uważa, okej. Nie wnikam, ale to jest zwykła fikcja literacka i nic więcej. Po co się tak spinać?

Od dawna chciałam napisać na ten temat, ale wolałam najpierw obejrzeć film, żeby mieć obraz całości. Cieszę się, że przeczytałam książkę. Dla mnie ta ekranizacja jest  zwykłym żartem. Nie chcę porównywać tych dwóch rzeczy, bo nie pamiętam na tyle dużo, aby móc je razem zestawić. Nie wiem od czego zacząć. Już od pierwszych scen śmiałam się więcej niż na niejednej komedii. Niektóre, a właściwie dobrze ponad połowa scen była nieudolnych. Dokładnie jak gra aktorska głównych bohaterów- bardzo sztuczna. Po za tym mam wrażenie, że wszystko zostało spłycone, a ta cała relacja opiera się na seksie i prezentach. Film w ogóle mi się nie podobał. Nie oczekiwałam wielkiego dzieła filmowego, chociaż takie też często mnie zawodzą (jak np. „Ida”), ale to co zobaczyłam, komedia…  Jedyna rzecz, która jako tako ratuje ten film to soundtrack, który jest całkiem fajny. Niestety na tym koniec jego zalet. Właściwie to jest jeszcze jedna rzecz, która wyszła producentom, a mianowicie reklama i ogólnie cały marketing. Film przyciągnął do kin ogromną liczbę ludzi.

Nie mogę powiedzieć, że jestem rozczarowana, zawiedziona. Chociaż właściwie jestem, ale w inny sposób. Spodziewałam się takich uczuć. Wiedziałam, że to nie może być lepsze od książek. Nie myślałam jednak, że film będzie tak wyglądał. Nie byłam na nim w kinie i naprawdę się cieszę z tego powodu, bo nie żałuję wydanych pieniędzy, a z pewnością tak by było. Post wyszedł dość długi, ale i tak nie wyczerpałam tematu tak jakbym chciała. Jest dość chaotyczny, pisałam go zaraz po obejrzeniu filmu. ;)

Jestem bardzo ciekawa Waszych opinii na temat książek, filmu czy ogólnie fenomenu Greya.

"Earned it"

 

Płyn micelarny BeBeauty- skóra wrażliwa

Przez cały tydzień bardzo mnie korciło, żeby coś napisać, ale musiałam zająć się szkolnymi sprawami. Wiem, że wiele z Was pisało o płynach micelarnych z BeBeauty. Mimo to postanowiłam dorzucić swoje trzy grosze, może komuś się przyda. Mam wersję dla skóry wrażliwej.

Od producenta:

Skład:

 Wcześniej miałam inną wersję tego płynu, ale niestety nie pamiętam jaką. Byłam z niej naprawdę zadowolona. Później miałam Garniera, ale niedawno postanowiłam wrócić do BeBeauty. Wzięłam pierwszą lepszą wersję. Bardzo podoba mi się taki sposób zamknięcia różnych produktów. Butelka jest typowa, a szata graficzna przyjemna dla oka. Płyn ma zapach trochę cytrusowy, co nie do końca mi odpowiada. Co do działania, nie wyróżnia się specjalnie. Robi to co ma robić, ale bez rewelacji. Wydajność też jest raczej średnia. Czasem podrażnia oczy, a teoretycznie jest to wersja dla skóry wrażliwej. Za 300 ml płacimy 5 zł. ;)

 Jakie są Wasze ulubione płyny micelarne? Co sądzicie o płynach BeBeauty?

"Nie chce się spać"

Luty w zdjęciach

Zapowiada się wyjątkowo ciężki tydzień i z góry uprzedzam, że do weekendu nic nowego się nie pojawi. W styczniu pisałam Wam, że chcę robić comiesięczne podsumowania. Ostatnio były nowości, które tak na marginesie były najczęściej wyświetlanym postem w tym miesiącu. Bardzo lubię czytać/oglądać Wasze miesiące w zdjęciach. Już od dawna chciałam zrobić coś takiego, ale dopiero teraz się za to zabrałam. Mam nadzieję, że moja wersja Wam się spodoba. Wszystkie zdjęcia robiłam telefonem, więc jakość nie powala. ;)

1. Już od dawna miałam wielką ochotę na lody. Pierwszy raz jadłam te konkretne i muszę przyznać, że są bardzo dobre.

2. Już pisałam, że kocham zdecydowaną większość arbuzowych rzeczy.

3. Generalnie nie lubię kwiatowych zapachów, ale ten jest cudowny.

4. Pod czas choroby robiłam tylko trzy rzeczy: leżałam w łóżku, piłam ogromne ilości herbaty z cytryną i miodem oraz oglądałam "Miodowe lata".

5. Wczoraj postanowiłam spiłować paznokcie na krótko i dać im trochę odpocząć od ciągłego malowania (zobaczymy jak długo wytrzymam).

6. Wróciłam do słynnej mascary z Lovely, bardzo ją lubię.

7. W tym miesiącu w końcu kupiłam matowe pomadki z Golden Rose. Zupełnie przez przypadek znalazłam je w małej drogerii w Szklarskiej Porębie.

8. Nie jestem osobą, która co chwile robi sobie zdjęcia. W zasadzie tego nie robię prawie wcale, więc przez prawie 2 lata istnienia bloga ani razu nie wdzieliście mojej twarzy. Stwierdziłam, że to musi się zmienić. Na ustach mam właśnie GR nr 04- zdjęcie nie do końca oddaje jej kolor.

9.Nie mogło zabraknąć jedzenia. Uwielbiam pancakes i w weekendy często są moim śniadaniem.

10.W tym miesiącu często jadłam makaron lub ryż z warzywami.

11.Starta marchewka z odrobiną cukru i herbatnikami kojarzy mi się z przedszkolem.

12.Masło orzechowe z dżemem truskawkowym to połączenie idealne.

13. W lutym mój ulubiony zespół wydał nową płytę, która od połowy lutego towarzyszy mi prawie codziennie.

14.Bardzo często słuchałam również zespołu Echosmith, który na pewno jest Wam znany z utworu "Cool kids".

15. Moja mama była w sanatorium, a ja mam nowe pocztówki do kolekcji.

16. Niedawno zaczęłam czytać tę książkę i na razie mi się podoba.

17.Nie potrafię uczyć się bezpośrednio z książek, więc zawsze przygotowuję sobie notatki do nauki, w których nie może zabraknąć kolorów.

18.Od wczoraj robię notatki z historii do testu i już mam dość tego średniowiecza.

19.Zawsze robię różne listy, które naprawdę pomagają mi się zorganizować.

20. Tu widzicie mój mini kalendarz i plan na luty oraz połowę marca, na którym zapisuję wszystko związane ze szkołą- dla mnie rozwiązanie idealne.

To by było na tyle. Mam nadzieję, że taki post Wam się spodobał. ;)

Jak Wam minął luty? 

"Polaroid"

 

Krem pod oczy ze świetlikiem- Ziaja

Jestem geniuszem: napisałam post na temat lakieru do paznokci, obrobiłam zdjęcia jak wygląda na paznokciach, które powstały dzisiaj, kiedyś zrobiłam zdjęcia samego lakieru, pędzelka itp., byłam przekonana, że są tam gdzie wszystkie, ale usunęłam je i nie mogę dodać to co zaplanowałam. Stwierdziłam, że są słabe i zrobię je innym razem przy okazji... Pięknie. Ta sytuacja ma dobre strony, bo w końcu zabrałam się za recenzję produktu, który czeka na swoją kolej kilka miesięcy, a jest to żel pod oczy i na powieki kojący ze świetlikiem.

Od producenta:

Skład:

To jest mój pierwszy krem pod oczy. Kupiłam go, bo był taki okres, że skóra na twarzy okropnie mi się przesuszyła, co w jakimś stopniu dotyczyło również okolicy oczu. Krem zniwelował mój problem, ale to wszystko. Właściwie nie robi nic więcej. Jeśli odrobinka dostanie się już na linię wodną to oko zaczyna łzawić, więc trzeba uważać. Nie zauważyłam złagodzenia oznak zmęczenia czy zmniejszenia nadwrażliwości na światło. Krem ma konsystencję żelu, dobrze się rozprowadza i szybko wchłania. Nie ma żadnego zapachu. Nie mogę powiedzieć, że mnie zawiódł, ale na pewno nie zachwycił. Właściwie to przyzwyczaiłam się do jego używania i krem pod oczy znalazł swoje stałe miejsce w mojej codziennej pielęgnacji. Za 15 ml płacimy ok 6 zł. ;)

 

(wybaczcie jakość zdjęć, ale światło nie współpracowało ;p)

 Jakie są Wasze ulubione kremy pod oczy?

"Don't make a scene"