Jak tam początek tygodnia? Kiedy myślę o najbliższych dniach to odechciewa mi się wszystkiego. Do 24 mam codziennie coś, jakiś test, konkurs czy lektury. Jedynym pocieszeniem jest fakt, że już powoli robi się wiosna. Dopiero niedawno uświadomiłam sobie, że nie pisałam Wam o moim ulubionym zapachu, czyli wodzie toaletowej Playboy- Play It Rock.
Po prostu kocham ten zapach i od jakiś dwóch lat jeszcze mi się nie znudził. Był to mój prezent na święta. W zestawie była woda toaletowa i dezodorant perfumowany. Jestem zawiedziona, że dezodorant pachnie kompletnie inaczej, nie tak pięknie. Aktualnie kończę drugie opakowanie, a w kolejce czeka następne (znów prezent na te święta). Mojej mamie idealnie udało się trafić.
Lubię słodkie zapachy i ten zdecydowanie do takich należy, ale nie do końca. Jest dość intensywny, ale nie mdły ani duszący. Z rockiem to mi się nie kojarzy, może takim alternatywnym. Według mnie jest idealny na co dzień, utrzymuje się długo. Jeśli chodzi o buteleczkę to jest odrobinę kiczowata (mam na myśli nakrętkę). Jak widzicie mój "opis" zapachu jest nieudolny, ale nie potrafię ich opisywać. Niektórzy potrafią wyczuwać poszczególne nuty zapachowe. Niestety nie nabyłam tej umiejętności, a zapach postrzegam jako całość.
Jeśli będziecie miały okazję to powąchajcie ten zapach, bo dla mnie jest idealny. Po za tym jakość jest naprawdę dobra. Fakt, że nie mam porównania z perfumami z wyższej półki cenowej, ale ten produkt spełnia moje oczekiwania. Nie znam innych zapachów Playboya chociaż przy okazji chętnie je poznam. Za 50 ml/ ok. 60 zł. (Po prawej 30 ml z zestawu, po lewej 50 ml kupione normalnie)
Znacie zapachy Playboya? Jakie są Wasze ulubione zapachy?
Już od dawna chodziłam z zamiarem przeprowadzenia ankiety dla czytelników. Uważam, że jest to świetna rzecz, która może być bardzo pomocna w dalszej pracy nad blogiem. Będę bardzo wdzięczna za jej wypełnienie. Myślę, że pojawi się również jakieś podsumowanie za 2 tygodnie.Tak w ogóle to pierwszy raz używam formularzu google i mam nadzieję, że niczego nie popsuję. :D
Dziękuję za wypełnienie ankiety, a żeby nie było tak pusto jako bonus dodam zdjęcia mojego pierwszego (i jednego z niewielu) zdobienia wykonanego z pomocą taśemki do zdobień, które na swoją blogową premierę czekało od sierpnia. W związku z tym, że powoli zbliża się wiosna to na moich paznokciach częściej będzie gościło coś innego niż zwykły lakier. ;)
Wiem, że na ten temat przewijał się już wiele razy i dla niektórych może
on być już nudny. Dość długo zastanawiałam się czy w ogóle o tym pisać, ale postanowiłam
podzielić się z Wami moją opinią na temat słynnych „50 twarzy Greya”. Całą
trylogię przeczytałam rok temu, nawet trochę ponad. Dosłownie przed chwilą
obejrzałam ekranizację pierwszej części. (post napisałam ponad tydzień temu) Książki
przeczytałam jeszcze przed rozpoczęciem się tego całego fenomenu. Nie będę się
dokładnie rozpisywać o każdej z nich, bo to bez sensu.
Zarówno „50 twarzy Greya”, jak i kontynuacje podobały mi
się. Faktem jest, że nie należą do literatury najwyższych lotów. Po za tym
romanse (myślę, że mogę to uznać za przedstawiciela tego gatunku) nie są moim
ulubionym rodzajem książek i nie czytam ich często. Ta historia mnie wciągnęła
na tyle, że dość szybko przebrnęłam przez trzy tomy. Postać Christiana jest
ciekawie zbudowana i cała jego historia stanowi dobre uzupełnienie całości.
Anastasia to typowa bohaterka takich książek, nie zdobyła mojej sympatii. Książki nie są najgorsze.
Ciekawym zjawiskiem jest ten cały fenomen. W moim otoczeniu
jest bardzo widoczny. Nim się obejrzałam to dobra połowa mojej klasy nagle
zaczęła czytać Greya. Jakby się nad tym zastanowić to tego typu historie
łatwo sprzedać, wiecie z jednej strony bogaty, przystojny i nad wyraz pewny
siebie bohater, a z drugiej nieśmiała, młoda dziewczyna, która się w nim zakochuje. To jest typowy scenariusz romansów, czasem tylko
różnią się pewne cechy- w jednej brakuje jego bogactwa, w innej jej
nieśmiałości,w jeszcze innej on jest
wampirem (nie uważam, że Grey jest podobny do „Zmierzchu, ale musiałam dodać
ten przykład) Mnie raczej męczą takie książki, ale czasem mam ochotę na coś
lżejszego. Wracając do tematu, autorka dodała dodatkowy wątek związany z
seksem, a dokładniej BDSM (wikipedia zawsze pomoże ;P) i sukces jest murowany.
Wiele osób z mojego otoczenia zaczęło więcej czytać. Myślę, że każdy ma jedną
książkę, od której zaczął tak "na poważnie" czytać, a może się mylę.. Tak czy
inaczej u mnie to był „Zmierzch”- jakoś w 6 klasie. U nich jest to „50 twarzy
Greya”. Patrząc na to wszystko z tej strony to cieszę się, że coś takiego
powstało. Ludzie zdecydowanie za mało czytają, a jeśli ta książka ma ich
popchnąć w tym kierunku to ja jestem za.
Czytałam sporo opinii na temat tej książki/filmu i niektóre
porównania mnie naprawdę zaskoczyły. Jednym z nich jest „Zmierzch”- muszę
przyznać, że jakieś elementy wspólne są, ale nie można tych książek porównywać.
Generalnie nie jestem zwolenniczką porównywania jakichkolwiek powieści, bo
każda jest inna, napisana przez innego autora, który chciał stworzyć zupełnie
inny świat. Czytałam też, że utrwala wizerunek przewagi mężczyzn nad kobietami,
a nawet nakłania do prostytucji. Jeśli ktoś tak uważa, okej. Nie wnikam, ale to
jest zwykła fikcja literacka i nic więcej. Po co się tak spinać?
Od dawna chciałam napisać na ten temat, ale wolałam najpierw
obejrzeć film, żeby mieć obraz całości. Cieszę się, że przeczytałam książkę.
Dla mnie ta ekranizacja jestzwykłym
żartem. Nie chcę porównywać tych dwóch rzeczy, bo nie pamiętam
na tyle dużo, aby móc je razem zestawić. Nie wiem od czego zacząć. Już od
pierwszych scen śmiałam się więcej niż na niejednej komedii. Niektóre, a
właściwie dobrze ponad połowa scen była nieudolnych. Dokładnie jak gra aktorska
głównych bohaterów- bardzo sztuczna. Po za tym mam wrażenie, że wszystko
zostało spłycone, a ta cała relacja opiera się na seksie i prezentach. Film w
ogóle mi się nie podobał. Nie oczekiwałam wielkiego dzieła filmowego, chociaż
takie też często mnie zawodzą (jak np. „Ida”), ale to co zobaczyłam,
komedia…Jedyna rzecz, która jako tako
ratuje ten film to soundtrack, który jest całkiem fajny. Niestety na tym koniec
jego zalet. Właściwie to jest jeszcze jedna rzecz, która wyszła producentom, a
mianowicie reklama i ogólnie cały marketing. Film przyciągnął do kin ogromną
liczbę ludzi.
Nie mogę powiedzieć, że jestem rozczarowana, zawiedziona.
Chociaż właściwie jestem, ale w inny sposób. Spodziewałam się takich uczuć.
Wiedziałam, że to nie może być lepsze od książek. Nie myślałam jednak, że film
będzie tak wyglądał. Nie byłam na nim w kinie i naprawdę się cieszę z tego
powodu, bo nie żałuję wydanych pieniędzy, a z pewnością tak by było. Post
wyszedł dość długi, ale i tak nie wyczerpałam tematu tak jakbym chciała. Jest dość chaotyczny, pisałam go zaraz po obejrzeniu filmu. ;)
Jestem bardzo ciekawa Waszych opinii na temat książek, filmu
czy ogólnie fenomenu Greya.
Przez cały tydzień bardzo mnie korciło, żeby coś
napisać, ale musiałam zająć się szkolnymi sprawami. Wiem, że wiele z Was pisało o płynach micelarnych z BeBeauty.
Mimo to postanowiłam dorzucić swoje trzy grosze, może komuś się przyda. Mam
wersję dla skóry wrażliwej.
Od producenta:
Skład:
Wcześniej miałam inną wersję tego płynu, ale niestety nie pamiętam
jaką. Byłam z niej naprawdę zadowolona. Później miałam Garniera, ale niedawno
postanowiłam wrócić do BeBeauty. Wzięłam pierwszą lepszą wersję. Bardzo podoba
mi się taki sposób zamknięcia różnych produktów. Butelka jest typowa, a szata
graficzna przyjemna dla oka. Płyn ma zapach trochę cytrusowy, co nie do końca
mi odpowiada. Co do działania, nie wyróżnia się specjalnie. Robi to co ma
robić, ale bez rewelacji. Wydajność też jest raczej średnia. Czasem podrażnia oczy, a teoretycznie jest to wersja dla skóry wrażliwej. Za 300 ml płacimy 5 zł. ;)
Jakie są Wasze ulubione płyny micelarne? Co sądzicie o płynach BeBeauty?
Zapowiada się wyjątkowo ciężki tydzień i z góry uprzedzam, że do weekendu nic nowego się nie pojawi. W styczniu pisałam Wam, że chcę robić comiesięczne podsumowania. Ostatnio były nowości, które tak na marginesie były najczęściej wyświetlanym postem w tym miesiącu. Bardzo lubię czytać/oglądać Wasze miesiące w zdjęciach. Już od dawna chciałam zrobić coś takiego, ale dopiero teraz się za to zabrałam. Mam nadzieję, że moja wersja Wam się spodoba. Wszystkie zdjęcia robiłam telefonem, więc jakość nie powala. ;)
1. Już od dawna miałam wielką ochotę na lody. Pierwszy raz jadłam te konkretne i muszę przyznać, że są bardzo dobre.
2. Już pisałam, że kocham zdecydowaną większość arbuzowych rzeczy.
3. Generalnie nie lubię kwiatowych zapachów, ale ten jest cudowny.
4. Pod czas choroby robiłam tylko trzy rzeczy: leżałam w łóżku, piłam ogromne ilości herbaty z cytryną i miodem oraz oglądałam "Miodowe lata".
5. Wczoraj postanowiłam spiłować paznokcie na krótko i dać im trochę odpocząć od ciągłego malowania (zobaczymy jak długo wytrzymam).
6. Wróciłam do słynnej mascary z Lovely, bardzo ją lubię.
7. W tym miesiącu w końcu kupiłam matowe pomadki z Golden Rose. Zupełnie przez przypadek znalazłam je w małej drogerii w Szklarskiej Porębie.
8. Nie jestem osobą, która co chwile robi sobie zdjęcia. W zasadzie tego nie robię prawie wcale, więc przez prawie 2 lata istnienia bloga ani razu nie wdzieliście mojej twarzy. Stwierdziłam, że to musi się zmienić. Na ustach mam właśnie GR nr 04- zdjęcie nie do końca oddaje jej kolor.
9.Nie mogło zabraknąć jedzenia. Uwielbiam pancakes i w weekendy często są moim śniadaniem.
10.W tym miesiącu często jadłam makaron lub ryż z warzywami.
11.Starta marchewka z odrobiną cukru i herbatnikami kojarzy mi się z przedszkolem.
12.Masło orzechowe z dżemem truskawkowym to połączenie idealne.
13. W lutym mój ulubiony zespół wydał nową płytę, która od połowy lutego towarzyszy mi prawie codziennie.
14.Bardzo często słuchałam również zespołu Echosmith, który na pewno jest Wam znany z utworu "Cool kids".
15. Moja mama była w sanatorium, a ja mam nowe pocztówki do kolekcji.
16. Niedawno zaczęłam czytać tę książkę i na razie mi się podoba.
17.Nie potrafię uczyć się bezpośrednio z książek, więc zawsze przygotowuję sobie notatki do nauki, w których nie może zabraknąć kolorów.
18.Od wczoraj robię notatki z historii do testu i już mam dość tego średniowiecza.
19.Zawsze robię różne listy, które naprawdę pomagają mi się zorganizować.
20. Tu widzicie mój mini kalendarz i plan na luty oraz połowę marca, na którym zapisuję wszystko związane ze szkołą- dla mnie rozwiązanie idealne.
To by było na tyle. Mam nadzieję, że taki post Wam się spodobał. ;)
Jestem geniuszem: napisałam post na temat lakieru do paznokci, obrobiłam zdjęcia jak wygląda na paznokciach, które powstały dzisiaj, kiedyś zrobiłam zdjęcia samego lakieru, pędzelka itp., byłam przekonana, że są tam gdzie wszystkie, ale usunęłam je i nie mogę dodać to co zaplanowałam. Stwierdziłam, że są słabe i zrobię je innym razem przy okazji... Pięknie. Ta sytuacja ma dobre strony, bo w końcu zabrałam się za recenzję produktu, który czeka na swoją kolej kilka miesięcy, a jest to żel pod oczy i na powieki kojący ze świetlikiem.
Od producenta:
Skład:
To jest mój pierwszy krem pod oczy. Kupiłam go, bo był taki okres, że skóra na twarzy okropnie mi się przesuszyła, co w jakimś stopniu dotyczyło również okolicy oczu. Krem zniwelował mój problem, ale to wszystko. Właściwie nie robi nic więcej. Jeśli odrobinka dostanie się już na linię wodną to oko zaczyna łzawić, więc trzeba uważać. Nie zauważyłam złagodzenia oznak zmęczenia czy zmniejszenia nadwrażliwości na światło. Krem ma konsystencję żelu, dobrze się rozprowadza i szybko wchłania. Nie ma żadnego zapachu. Nie mogę powiedzieć, że mnie zawiódł, ale na pewno nie zachwycił. Właściwie to przyzwyczaiłam się do jego używania i krem pod oczy znalazł swoje stałe miejsce w mojej codziennej pielęgnacji. Za 15 ml płacimy ok 6 zł. ;)
(wybaczcie jakość zdjęć, ale światło nie współpracowało ;p)
Miałam kiedyś mgiełkę wzmacniającą Radical, ale nie przyniosła szczególnych rezultatów. W sklepie moją uwagę przykuł szampon z tej serii, nie miałam czasu na szukanie czegoś innego i tak do mnie trafił. Ah... Ta fascynująca historia z mojego życia. Po prostu czasem początek się nie klei, więc jest jaki jest. Przymknijcie na to oko. ;)
Od producenta:
Skład:
Cóż, tak jak w przypadku mgiełki, nie zauważyłam
wzmacniających właściwości. No, ale powiedzmy sobie szczerze sam szampon nie
sprawi, że włosy będą grubsze, mocniejsze i pełne witalności. Nie jest to mój
faworyt jeśli chodzi o mycie włosów. Oczyszcza dość delikatnie, nadaje się do
codziennego mycia. Bardzo plątał włosy, więc odżywka była obowiązkowa. Ma
ziołowy, delikatny zapach, który nie pozostaje na włosach.Ma konsystencję zwykłego szamponu, nie jest
zbyt gęsta ani rzadka. Używałam go ok. półtora miesiąca (na początku myłam
włosy codziennie, jednak teraz próbuję przestawić się na mycie ich co dwa dni)
z wydajnością nie jest najgorzej.Myślę,
że nie ma sensu więcej o nim pisać. Krzywdy mi nie zrobił, ale jest raczej słaby.
Za 330 (300) ml płacimy ok. 9 zł. :)
Mieliście ten szampon lub mgiełkę z tej serii? Jak się sprawdził/a?
